Lien haar okergele exemplaar zit dan ook wekelijks in de was en vertoont al vlekken die er niet meer zo goed uitgaan. Tijd dus voor een nieuwe lading!
De eerste foto verscheen al op Instagram. Ik begon te twijfelen of het luipaardmotiefje er toch niet een beetje over was maar hoe meer ik Lien zie rondlopen in haar nieuwe broekje, hoe leuker ik het vind.
Het was gisteren eigenlijk veel te warm om een lange broek aan te doen maar eindelijk konden we nog eens foto's buiten nemen.
Ik maakte het broekje volledig in het luipaard-stofje op het boordje aan de zakken na. Zo wordt het zakje wat meer geaccentueerd. En zakjes vindt Lien geweldig! Altijd wel opletten met broekjes in de was doen en even de zakken leeg maken... soms vind je er schatten in! Of toch schatten (zand, steentjes, blaadjes, takjes,...) volgens Lien haar woordenboek ;-) Ze neemt van overal wel iets mee naar huis!
Deze week keek Lien haar papa met puppy-oogjes aan en vroeg met een smekend stemmetje een schommel in onze tuin. Papa's gevoelige snaar werd geraakt... Mijn wederhelft improviseerde met een plank en touw en Lien had al snel een schommel hangen aan onze notenboom. Papa's en dochters... het is toch iets speciaals hè ;-)
Nu horen we elke dag 'mag ik buiten gaan schommelen' of als ze moet gaan slapen 'het is nog niet donker, ik wil nog schommelen'. Ach, als het dat maar is :-)
Ik naaide ook al eerder een mini hudson pants in het mooie sweaterstofje met gouden ananasjes en eentje met pinguins moet nog afgewerkt worden. Wordt vervolgd...
stofjes: 'interlock leopard' en uni-tricot 'zwart', beiden van Lillestoff










